Geschiedenis

De oprichting van Sportvereniging Graftdijk (1 mei 1933)

Het bestuur door de jaren heen:
Het voet- en handbalgebeuren heeft in de loop van haar bestaan een flink aantal bestuurder gekend. Kende de voetbal een zekere stabiliteit, bij de handbal is de voorzittershamer door vele verschillende mensen gehanteerd.

Voetbal:
De eerste mei in 1933. Ten huizen van de heer P.Jongens, caféhouder te Oost-Graftdijk, wordt de “Graftdijker Voetbal Vereniging” (G.V.V.) opgericht. Het bestuur wordt gevormd uit de heren L.H. de Koekkoek, (voorzitter), J.Kaaij (secretaris), J.S. Slooten (penningmeester), als commissarissen hadden zitting N.Nat en D.de Jong sr. Op de vergadering waren verder aanwezig: J.van Ammers, A.Dubbeld, W.Dubbeld, S. de Geus, B.van Giesen, P.van Giesen, W.Honig, D.de Jong jr., G.Kaaij, P.Keetman, H.Kool, S.Kool, G.Nat, J.Nat, Jb.Nat, P.Nat, F.Wiedijk, W. Willink, H.Wit, Jb.Wit, W. van der Oort, K.Slooten en P.Sterk. Batig saldo f 25,44.
De contributie wordt vastgesteld op f 0,15 per maand voor personen boven 16 jaar.

Handbal:
Kort voor het lustrum werd in 1951 gestopt met dameshandbal in Oost-Graftdijk. De oorzaak van opheffing moet gezocht worden in de problemen die men ondervond met het bespeelbaar houden van het veld, dalend ledental, weinig perspectief voor de jeugd en voor de ouderen kwam het moment dat men ging trouwen. In 1953 kwam er weer wat animo, Klaas Slooten en Piet Nat zetten zich in om het handballen wat nieuw leven in te blazen.

De ontwikkeling van het handballen had niet stil gestaan en dat was dan ook de reden om eerst met jeugd te beginnen. De opzet lukte. Ruim 30 meisjes, in de leeftijd van 9 tot 17 jaar, ging men van start. Men ging over op zeventallen en liet zich als jeugdvereniging registreren. De contributie werd vastgesteld voor meisjes van 8-13 jaar op f 0,30 van 13-15 jaar op f 0,60 en van 16-17 jaar op f 0,75 per maand.

In mei 1955, na een aanloop van twee jaar kwam de behoefte naar voren om het geheel een vaste vorm te geven. Op de vergadering van 27 mei 1955, in café Schoon te West-Graftdijk, werd een bestuur van 7 personen geformeerd, te weten mevr. Stigter, mevr. Slooten, mej. G.Kunstman, mej. G.Kwakkel en de heren K.Jonker, P.Nat en K.Slooten. Alle bestuurkandidaten kregen hun zetel via een vlot verlopen stemming.

De Voorzitters:
Handbal:
Piet Nat (zij het niet officieel), Koos Jonker (1955-1957) en Jan Otsen (1957-1958) waren de eerste voorzitters bij de handbal. Daarna kwam Klaas Slooten (1960-1970) die hiervoor tal van taken vervulde als algemeen leider, trainer en scheidsrechter. Ook is hij korte tijd bondssecretaris geweest. Wegens verhuizing van Klaas Slooten neemt Theo Knegt (1970-1974) vier jaar lang de voorzittershamer ter hand. Vervolgens neemt Arie Groot 1974-1975) de taak over. Laus Groot wordt zijn opvolger, hij is door zijn kinderen tot de sport gebracht, staat niet echt te trappelen om voorzitter te worden, maar zegt toe dit in ieder geval voor een jaar te doen. Het is 1975 en tot ieders verbazing, hij zelf wel het meest, is Laus Groot tot aan 1993, steeds de voorzitter van de Sportvereniging Graftdijk geweest.

Voetbal:
Bij de voetbalvereniging was het Leendert de Koekkoek (1933-1953) die als eerste op de voorzittersstoel plaatsnam. Coen Ouweltjes (1953-1973) neemt het van hem over. Beide hanteren elk maar liefst 20 jaar aan één stuk de voorzittershamer. Ed Buis (1973-19830, op dat moment de jongste voorzitter “aller tijden”, zwaait 10 jaar lang de scepter. Na de periode Buis bekleedt Gerrit Groot Mzn. (1983-1991) het voorzitterschap. Een “Groot-tijdperk” breekt aan.
Sportvereniging Graftdijk:
In 1991 wordt de fusie tussen hand- en voetbalvereniging een feit. Gerrit Groot Mzn. Geeft na veel voorbereidend werk verzet te hebben, de hamer op 5 april 1991 over aan Laus Groot (1991-1993). Deze wordt de voorzitter van de nieuwe Sportvereniging Graftdijk. Opvolger van Laus Groot wordt
Otto Heinis (1993-2005). Na een periode van 12 jaar geeft Otto de voorzittershamer over aan Henry Kamphuis (2005-2008). Johan Bloothoofd wordt de opvolger van Henry Kamphuis.

De secretariaten:
Handbal:
In de loop der jaren hebben beide verenigingen gesteund op vakbekwame secretarissen, zo u wilt secretaressen. Bij de handbal was Koos Jonker (1955-1956) de eerste secretaris. Hij werd opgevolgd door mevr. Nel Leegwater-Buth (1956-1962), die op haar beurt door Netty Keetman-Leegwater (1962-1991) werd opgevolgd. Netty wordt na de fusie van hand- en voetbal wedstrijdsecretaresse van de afdeling handbal in de nieuwe Sportvereniging Graftdijk.

Voetbal:
Bij de voetbal was Jan Kaaij die in de periode (1933-1957) het secretariaat voor zijn rekening nam. Hij werd opgevolgd door Eb Ydel (1953-1957); zijn opvolger werd Jaap Bas (1957-1975). Jaap koos voor het trainersvak en word opgevolgd door Jan Willem Kwakkel (1975-1979). Zijn opvolger werd Bert van Oostende (1979-1983). Berts opvolger wordt Klaas Bierens (1983-2010). Na een periode van maar liefst 27 jaar wordt Klaas opgevolgd door Auke Vleer.

De Penningmeesters:
Handbal:
Zoals bij iedere vereniging ook hier een verloop van diverse personen.
Bij de handbal beheerde mej. Guda Kunstman (1955-1956) de penningen, zij wordt opgevolgd door mevr. Trien Strijbis-Dekker (1957-1962), die op haar beurt plaats maakt voor Theo Knegt (1962-1971). Daarna komt Cees Leegwater (1971-1974). Vervolgens neemt Dineke van Ammers (1974-1991) het beheer van de penningen over. Zij draagt, door de fusie van hand- en voetbal het penningmeesterschap over een Klaas Keetman, die op dat moment de penningmeester van de voetbal is.

Voetbal:
Bij de voetbal was het Jaap Slooten die in de periode (1933-1938) de kas beheerde. Hij wordt afgelost door Cor Leegwater (1938-1958) die op zijn beurt wordt opgevolgd door Floor Hogeterp (1958-1966). Klaas Keetman vervolgens is vanaf 1966 tot aan 2008 de financiële man van de Sportvereniging Graftdijk.

Sportvereniging:
Na de fusie in 1991 zet Klaas Keetman (1966-2008) het penningmeesterschap door. Hij wordt opgevolgd door Theo Groot (2008-2009). Theo heeft te kennen gegeven één jaar het penningmeesterschap te zullen hanteren. Theo wordt in 2009 opgevolgd door Michel Konijn

(Hoofdstuk 2)
Vlaggenschip Graftdijk net Volendamse botter

Knollendam 1 was op 1 mei 1933 de eerste tegenstander van G.S.V. (Graftdijker Sport Vereniging). Dat deze openingswedstrijd werd verloren, deerde weinig Graftdijker: belangrijk was dat de Graftdijk voetbalvereniging een feit was!

In het seizoen 1933/1934 nam “onze”club meteen al met twee elftallen aan de competitie deel. Twee jaar later al, in 1936 werd het eerste elftal onder leiding van C.Kramer kampioen. Boze tongen beweren dat deze overwinning van het prille team duchtig is gevierd. Over bewijzen daarvoor beschikken we niet meer, die werden zorgvuldig door de penningmeester uit de boeken geweerd. Wel vermelden de verenigingsnotulen in mei 1936 een mysterieuze zinsnede: “… Bij de zangvereniging nog een schuld van f 35,00 …”

Nadat de Tweede Wereldoorlog de vereniging tot één elftal terugbracht, werd in 1946 begonnen met jeugdvoetbal. Het jeugdvoetbal behaalde in zijn eerste competitie een tweede plaats. Het jaar daarop, in 1947, zetten de Graftdijker jongens hun tegenstanders behoorlijk te kijk: na een bijzonder goed verlopen seizoen met veel overwinningen werden ze zelfs kampioen.
De grote inzet van de jeugd was hard nodig om het gezicht van Graftdijk hoog te houden. In de naoorlogse jaren degradeerde het seniorenelftal namelijk twee maal, van de eerst naar de derde klasse. Pas in seizoen 1956/1957 keerden de kansen en steeg het eerste weer een treetje op de ladder van de regionale voetbalhiërarchie.
De eerste bloeitijd van de Graftdijker Voetbal Vereniging kwam in de jaren zeventig. Sterke man Piet Spaander leidde het eerste elftal in 1971 naar het kampioenschap. De bereikte positie in de tweede klasse werd het jaar daarop geconsolideerd. Ook in de breedte groeide Graftdijk. Sportvereniging Graftdijk groeide tot een echte vereniging met 3 pupillenteams, 4 juniorenelftallen en 5 elftallen met senioren. Groot was de teleurstelling dan ook dat het eerste elftal in 1973/1974 in een sidderende wedstrijd tegen St.George het onderspit dolf. De degradatie was een feit. Trainer Spaander verliet het jaar daarop onze club en werd opgevolgd door Jaap Bas. Onder zijn bezielde leiding keerde het tij weer: in seizoen 1976/1977 ontving het eerste elftal wederom de kampioensbokaal.
Ook de A-junioren – met als vaste grensrechter Raijer Bakker – werden in 1977 kampioen en promoveerden naar de eerste klasse. Het eerste elftal heeft echter niet lang genoten van zijn entreebewijs naar de tweede klasse. Van 1978 tot het kampioenschap van 1985 (onder leiding van Jan Breyaen) verbleven de volwassen Graftdijkers weer tussen de derde klassers.

Wordt vervolgd…..

(Hoofdstuk 3)
Dat kleine clubje aan de rand van het Noordhollandskanaal.
Afdeling handbal:
Klaas Slooten en Piet Nat waren in 1953 de oprichters van de handbalvereniging “G.S.V.”. Er was na de oorlog al eerder gestart met een handbalvereniging maar die haalde net het eerste lustrum niet. Toen speelde= men nog met een heel elftal, later veranderde dat in een zevental. In 1955 kwam er een vast bestuur. De naam G.S.V. is later veranderd in Graftdijk. Dit kwam doordat de voetbalvereniging uit Grootschermer dezelfde naam droeg en nog draagt. Het 25 jarig bestaan van de handbal is in 1978 natuurlijk groots gevierd. Ook toen was er een mooie jubileumuitgave verschenen over het ontstaan van de handbalclub, wie er allemaal bij betrokken waren, en alle successen, belevenissen, activiteiten, resultaten, etc. (dit volgt in een volgend hoofdstuk….)

In het seizoen 1978/1979 speelde Dames 1 voor het eerst sinds de oprichting in de eerste klasse. De komst van Wim de Bakker uit het Brabantse land had veel invloed op het spel van de dames en de heren. Hij had zelf op eredivisieniveau gespeeld en wist zodoende veel over te brengen dat de dames in dat jaar weer kampioen werden op het veld en promoveerde naar de hoofdklasse. Ook de Junioren 1 (veld), Adspiranten 2 (zaal) en de Welpen (veld en zaal) waren dat jaar succesvol.

Op de ledenvergadering van september 1979 wordt Theo Knegt benoemd tot Erelid wegens zijn vele verdienste voor de vereniging: penningmeester, secretaris, voorzitter, scheidsrechter, begeleider en niet in de laatste plaats als chauffeur. Vele denken met weemoed terug aan Theo’s busje, een ideaal vervoersmiddel en ontzettend goed voor de teamgeest. Er kwamen dat jaar ook enkele sponsors: G.Tentij, K.de Groot en Café Kaandorp voorzagen de Dames 1 en Heren 1 en 2 van rode trainingsjacks. In het seizoen 1979/1980 werden de Dames 1 in de zaal kampioen. Het bestuur moest 3 keer met bloemen present staan voordat ze overhandigd konden worden, de dames hielden het spannend. Junioren 2 werden zowel op het veld als in de zaal kampioen. 10 augustus 1980 was een belangrijke dag voor de handbalvereniging. Toen werd n.l. het verharde handbalveld, dat de bond verplicht had gesteld, geopend. Vandaar dat op die dag burgemeester, raadsleden en wethouders aanwezig waren om het verharde handbalveld officieel te openen.
De voetbalschoenen konden de kast in en het betekende ook dat bij storm en regen de wedstrijden niet meer afgelast werden.

Bijeen nieuw veld hoort ook nieuwe verlichting. Om aan geld te komen, hield men een loterij, maar op een heel unieke manier. Men ging met versierde tractoren met muziek door het Graftdijk en omstreken, om op één dag (13 september 1980) alle 1000 loten aan de man te brengen. Dit was heel succesvol verlopen.
In dat seizoen (1980-1981) werden Dames 1 zowel in de zaal als op het veld kampioen, wat inhield dat ze in beide gevallen promoveerden naar de derde divisie regio (waar een klein dorp groot in kan zijn). Vooral het kampioenschap in de zaal was uniek. Men moest nog voor een wedstrijd van “1 minuut” aantreden en mocht Graftdijk in dat ene minuutje scoren, dan zou er een beslissingswedstrijd volgen. Dit gebeurde, en die wedstrijd werd toen gewonnen. Wie er bij was, zal het niet gauw vergeten: een dol kampioenschap. De Jeugdcommissie kwam te vervallen dat jaar, omdat de T.C. (technische commissie), die zich met de jeugd bezighield, de zaken in het geheel overnam.
In seizoen 1981/1982 werd zelfs de tweede divisie bereikt door weer een kampioenschap op het veld. Pupillen 2 pakte het kampioenschap in de zaal en op het veld. De thuiswedstrijden in de zaal gingen in het seizoen 1982/1983 naar de Entery te Limmen; daarvoor was het vaak in Heiloo of Alkmaar.
Aan het eind van het seizoen werd er een mixtoernooi gehouden voor oud-leden, vanwege het dertigjarig bestaan van de club. Het jaar daarop kreeg de handbal ook een aandeel in de opbrengsten van de kantine, het eerste begin van de fusie zou je kunnen zeggen. De heren moeten het dat jaar met één team doen, daar er een tekort aan spelers is.
Na 15 jaar zo goed als alle teams trainingen te hebben gegeven, besloot Lida Ransijn aan het begin van het seizoen 1984/1985 het uit handen te geven en zelf mee te gaan trainen. Mevr. An Dingerdis uit Heiloo nam die taak van haar over. Het was voor velen best wel even wennen zo’n “vreemde”trainster, maar na een tijdje weet je alweer gauw wat je aan elkaar hebt. Er kwam dat jaar ook een nieuwe sponsor. Arie Oud houthandel schonk complete trainingspakken aan de Dames en Heren 1.
Ook werd de Schermercup in het leven geroepen. Een toernooi voor clubs in en rond de Schermer, waarbij de resultaten van de dames en van de heren bij elkaar worden opgeteld. Graftdijk kwam dat jaar als overwinnaar uit de bus en mocht de beker in ontvangst nemen. Dames 2 werd op het veld kampioen en de Junioren 1 in de zaal. De Pupillen pakte beide kampioenschappen.
Het jaar daarop werden naast de trainingspakken ook sporttassen, door Arie Oud geschonken. Er kwamen ook reclameborden langs het veld te staan. Dit kon allemaal niet voorkomen dat de opmars van dames 1 de laatste jaren veranderde in handhaven en vechten tegen degradatie.
Dat jaar (1985/1986) moest men op het veld, zowel als in de zaal een degradatie incasseren (“Een klein dorp kan niet altijd groot zijn”). Na dit seizoen nam Lida Ransijn afscheid van Graftdijk.
Begin 1986/1987 wordt Lida benoemd tot Erelid, en op 5 september 1986 worden er afscheidswedstrijden voor haar georganiseerd met alle leden en oud-leden die onder haar getraind hebben. Na bijna 17 jaar waren er natuurlijk heel wat en het was dan ook zeer geslaagd. Dames 2 werd dat jaar kampioen op het veld. Na 3 jaar training te hebben gegeven, gaf An Dingerdis begin seizoen 1987/1988 het roer over aan Bertus Roselaar uit Schermerhorn.
Tijdens de ledenvergadering werd Dien van Ammers gehuldigd vanwege het feit dat ze minstens 500 competitiewedstrijden gespeeld heeft voor Dames 1. Dat was de eerste keer dat iemand dat gepresteerd heeft. Netty Keetman ontvangt van wethouder Harmsen de bronzen speld van het N.H.V. vanwege o.a. het feit dat zij 25 jaar in het bestuur zit, vooral als secretaris. De Junioren werden in het seizoen 1988/1989 kampioen op het veld en Dames 1 moet jammer genoeg de regionale klasse op het veld verlaten.
Na enkele jaren ook de Mijse sporthal in Schermerhorn als thuisbasis te hebben gehad, krijgt Graftdijk weer een nieuwe thuishal en wel in de eigen gemeente n.l. de Oosterven in De Rijp. Met recht een thuishal dus.
Wegens werkzaamheden besloot Bertus Roselaar te stoppen met trainen. Hij werd begin seizoen 1990/1991 opgevolgd door John Zeeuw uit Alkmaar. Ook werd er weer een Jeugdcommissie in het leven geroepen omdat men daar toch weer behoefte aan had. In april 1991 werden de eerste vergaderingen over de fusie gehouden. Tijdens één van die vergaderingen kreeg de handbalvereniging er weer een Erelid bij n.l. Dien van Ammers voor haar vele werkzaamheden in het bestuur (o.a. 18 jaar penningmeester).
Het werd jammer genoeg het laatste jaar van ons herenteam. Wegens gebrek aan jonge en of nieuwe spelersmoest deze ploeg het wel opgeven, Dames 1 werd weerkampioen in de zaal. Het eerste jaar van de fusie (1991/1992)m is voor de handbalteams goed verlopen. Vier van de zeven teams werden kampioen op het veld, met name Dames 1 en 2 en de Adspiranten A en B. Zo’n goed gemiddelde was nog nooit voorgekomen. Dames 1 kwam hierdoor weer terug in de derde divisie, wat toch weer een goede prestatie is.

(Hoofdstuk 4)
Dat kleine clubje aan de rand van het Noordhollandskanaal.
Afdeling voetbal:
De eerste 50 jaar van het bestaan van S.V. Graftdijk:
Vijftig jaar voetballen is op zich niets bijzonders. Vijftig jaar een vereniging besturen misschien evenmin, of toch wel?
In al die jaren is er veel gebeurd. Zowel op het sportieve, op het bestuurlijke en op het sociale vlak. De vereniging is uitgegroeid tot een “bedrijf”. De concurrentie van andere sporten, vooral de zaal- en individuele sporten is groot. We denken dat de sportvereniging Graftdijk daar goed op heeft ingespeeld. Het geen moge blijken uit de resultaten van al die jaren.
(Wordt vervolgd)
Wij willen u een indruk geven van wat er binnen de sportvereniging Graftdijk zich al die jaren heeft afgespeeld.
Seizoen 1982/1983:
Een bijzonder druk seizoen. Naast de voorbereiding van het 50-jarig jubileum moet ook de kantine uitgebreid worden. De sportieve prestaties bij de senioren, uitgezonderd het 2e en het 6e elftal zijn matig te noemen. Jammer, het had zo mooi kunnen zijn in het jubileumjaar.
Bij de jeugd gaat het goed. De competitie wordt gestart met 1 C-, 1 B- en na twee jaar weer een A-junioren team. Verder 1 F-, 1 E- en 3 D-pupillen teams. De A-junioren worden op 24 april 1983 kampioen, met slechts 1 verliespunt (tegen W.B.S.V.). In 19 wedstrijden een doelsaldo van 174 voor en 18 doelpunten tegen is overtuigend. Op 27 november 1982 spelen de C-junioren tegen Jong Holland C2 een voorwedstrijd bij A.Z.’67 – Go Ahead Eagels. Op 12 mei 1983 wordt op het sportcomplex, onder slechte weersomstandigheden, een pupillentoernooi gehouden: regen en storm, die zou aanwakkeren tot windkracht 10. Op 14 mei 1983 finale penaltybokaal met als gastkeeper Rob Boersma van A.F.C.’34. De winnaars worden bij de B/C-junioren Nico Ruiter, bij de D-pupillen Jeroen Hogeterp en bij de E/F-pupillen Gertje Groot.
Als groot spektakelstuk speelde het 1e elftal op 14 mei 1983 tegen de “Oud-Internationals”, met o.a. Sjaak Swart, Johan Zuidema, Rob Rensenbrink, “Beertje”Keyermaat, Henk Wery, Heinz Stuy, Hugo Hovenkamp en verzorger Pierre van den Akker. Uitslag 4-8 in het voordeel van de oude garde. Voor Graftdijk scoorde Cees Groot 3x. Tien minuten voor het einde van de wedstrijd zette Graftdijk 2 extra spelers in. Het aantal toeschouwers bedroeg 800. Scheidsrechter was Frans Derks.
Ter afsluiting van het jubileumjaar volgde zaterdag 28 mei 1983 een feestavond in ’t Rietbos voor de senioren en de A-junioren. De avond werd bezocht door zo’n 160 personen. Na een borreltje volgde de broodmaaltijd. De avond werd verzorgd door de leden zelf.
Coen Ouweltjes sr. Had een schitterende revue geschreven. De muziek stond onder leiding van George Glansdorf. Tijdens het officiële gedeelte werden Jaap Bas, Ger Bas, Henk Leegwater en Klaas Keetman benoemd tot Lid van Verdienste. Verder werden gehuldigd Klaas Bierens voor het spelen van 479, Klaas Keetman voor 535 en Jan Willen de Haan voor het spelen van 332 wedstrijden in het eerste elftal. De heer Wester overhandigde namens de KNVB de zilveren erespeld aan Henk Leegwater wegens zijn langdurige verdienste voor de sportvereniging Graftdijk.
Voorzitter Ed Buis is tevreden

Seizoen 1983/1984:
Op 28 augustus 1983 op ons sportcomplex de Nederlandse kampioenschappen touwtrekken gehouden. De organisatie is in handen van W.G.D. (wij Gaan Door) uit West-Graftdijk. De T.C. is redelijk tevreden over haar 6 senioren teams. Het 1e speelt een beslissingswedstrijd tegen Knollendam op het veld van Blauw Wit te Wormerveer. In de verlenging wordt met 3-1 verloren.

Bij de jeugd wordt de competitie ingegaan met een A-, een B-, 2 C-junioren, 2 D-, een E- en een F-pupillen team. De C-junioren behaalden het kampioenschap. Zaalvoetbal doet zijn intrede. Tijdens de Kerstdagen doen we met D- en E-pupillen mee aan een door “Het Gezinsblad” georganiseerd toernooi in Purmerend. Op 28 december 1983 spelen we onderlinge wedstrijden met onze jeugd in sporthal “De Meent” te Alkmaar. 14 en 21 januari 1984 zijn er toernooien in de hal van “Purmerland” voor de C-junioren, de D- en de F-pupillen.

Cees Groot, topscorer in de Afdeling Noord-Holland met 33 doelpunten, wordt geselecteerd in het Afdelingsteam. VeZa (Veld-Zaalvoetbal) wordt geboren, een toernooi op het verharde handbalveld volgens zaalvoetbalregels. Gestart wordt met 10 teams, in 2 poules wordt er op doordeweekse avonden in de maand juni gespeeld. De finale werd gehouden op zondag 1 juli 1984. De dames van “The Dukes of Hassard” en “The A-team” stelen de show tussen de finalewedstrijden.

West-Graftdijk is in de ban van de Nederlandse speelfilm “De Prooi”: 10 dagen lang maakt de filmploeg, onder regie van Vivian Pieters, gebruik van de kantine en kleedkamers van SV Graftdijk.

Seizoen 1984/1985:
Op 6 juli 1984 zit Gerrit Groot (Mzn) zijn eerste Algemene Ledenvergadering bij SV Graftdijk voor. Voordat de vergadering officieel wordt geopend, wordt er i.v.m. het plotseling overlijden van Jaap Groot één minuut stilte in acht genomen. Jaap Groot, een uniek iemand; scheidsrechter, bestuurslid en tevens vicevoorzitter van onze vereniging.

De jeugdafdeling gaat de competitie in met A-, B- en 2 C-junioren, een D-, E- en een F-pupillen team. De vereniging gaat van start met een “echte” jeugdtrainer de her Ruud Beek. De resultaten zijn er naar. De C-junioren worden op 9 maart 1985 bij C.S.V. in Castricum, zonder een verliespunt, kampioen met een doelsaldo van + 207 (dat is een gemiddelde van +13 doelpunten). Jacco Vijzelaar en Jeroen Hogeterp spelen selectiewedstrijden voor een te vormen Waterland C-junioren team. Helaas worden zij niet uitverkoren.
Ook de senioren doen het goed. Met 6 elftallen gaan we de competitie in. Het eerste elftal wordt onder trainer Jan Breyaen kampioen en promoveert naar de 2e klasse. Door een 2-2 gelijk spel thuis tegen Schellinkhout en de hulp van Oosthuizen, deze won n.l. met 3-1 van Sporting S, kon op 21 april 1984 de “Buit” worden binnen gehaald.
De Rondrit door de Graftdijken, op de wagens van de fa. Groot, met muziek door D.J. Frank Bas, kon worden gestart.

Topscorer voor Graftdijk en van de afdeling Noord-Holland wordt Cees Groot met maar liefst 45 doelpunten. Diezelfde Cees Groot speelt zich in de “kijker” bij profclub Telstar. Hij wordt gevraagd door Telstar om een oefenwedstrijd tegen Alkmaarsche Boys te spelen. Cees speelde in de spits bij Alkmaarsche Boys en gaf daar zijn visitekaartje af.

Sponsoring: Graftdijk 1 schrijft op 4 januari 1985 geschiedenis. Zij wordt door Loonbedrijf J.G.Groot en Zn. Van volledige tenues, incl. trainingspakken voorzien. De presentatie geschiedt gezamenlijk met de Handbalvereniging: daar worden zowel Dames 1 als Heren 1 in het nieuw gestoken door sponsor Houthandel Arie Oud.

Seizoen 1985/1986:
Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. Graftdijk heeft die jeugd. Met 2 A-, 1 B- en 2 C-junioren, een D- en 2 F-pupillen teams gaan we de competitie in. Voor het eerst in haar bestaan gaat Graftdijk met 2 A-junioren van start. De C-junioren behalen het kampioenschap, zij worden op 13 mei 1986 thuis tegen Duinranders kampioen.

Op 28 mei 1986 mogen Huid de Goede, Gertje Groot en Lugino Plugboer, zij waren de Penalty-bokaal winnaars, tijdens de wedstrijd Schermerelftal – AZ’67 hun kunsten tonen bij het penalty schieten aldaar. De gebroeders Cees en Theo Groot spelden in het Schermerelftal, beide wisten 1 maal te scoren tegen het team uit de Kaasstad.
Cees blijft van zich doen spreken. Hij wordt met het Afdelingsteam kampioen van Nederland.
Als voorbereiding speelt hij met het Afdelingsteam tegen A.S.V. Arsenal, op het “Zilveren Bottertoernooi” van Volendam.
Joost van der Veen kan zich handhaven in de Voetbalschool van A.Z. en tevens wordt hij geselecteerd in het Afdelingsteam onder de 15 jaar. In april 1986 speelt hij selectiewedstrijden in het kader van “het jeugdplan Nederland”.

De senioren gaan met 6 elftallen de competitie in. Het eerste staat lange tijd bovenaan in de 2e klasse, zowel in de competitie als in de periodestand. Echter, er wordt niets behaald (uithuilen en opnieuw beginnen). De oorzaak zou kunnen worden gezocht in de slechte trainingsopkomst van de selectie, of kwam het door de lange “winterstop”? Immers, er werd pas het weekend van 20/21 maart 1986 weer met de competitie gestart.

We doen dit jaar voor de eerste maal mee aan de “Grote club actie” De opbrengst van ƒ400,00 maakt de tegenvallende resultaten van de lotto/toto een beetje goed.

Seizoen 1986/1987:
Een kleine verschuiving bij de jeugd, we gaan met A-1,B-1, B-2, C1-, C-2 een E1 en eenF-1 team de competitie in. De jeugd draait evenals de senioren prima, de B-junioren behalen op 19 mei 1987 het kampioenschap. De competitie verloopt zeer voorspoedig dit seizoen. Men denkt al aan een “Noodcompetitie”, immers met deze voortgang is men eind februari reeds uitgespeeld. Niets is minder waar: op 19 oktober 1986 volgt de eerste afgelasting, op 20/21 december 1986 wordt alles afgelast. Behoudens enkele oefenwedstrijden wordt de competitie pas weer hervat op 22 maart ‘87.

De privatisering: Het parkeerterrein vordert gestaag. In de kantine wordt een bakoven geplaatst (“Broodje bal” zit in de aanbieding). Alle kleedkamers worden van kunststof plafonds voorzien. Op het B-veld worden 2 dug-outs geplaatst. De doelnetten worden voorzien van een zelfgemaakte beugelconstructie om de netten op een eenvoudige wijze omhoog te halen.
Cees Groot blijft zich handhaven in het Afdelingsteam. Naast Cees wordt ook Dick van Tiel “ontdekt”, hij speelt in het Afdelingsteam onder de 18 jaar. Op 28 december 1986 speelt Graftdijk 1 tegen het Jeugdteam van A.Z. de uitslag wordt 4-2 (ruststand 1-1) in het voordeel van Graftdijk. De doelpunten worden gemaakt door Cees Groot 2x, Thijs Groot en Peter Renooij elk 1x. Op 27 mei 1987 wordt op het complex van S.V.Graftdijk de wedstrijd tussen het Afdelingsteam en het Noord-Hollandsenteam onder de 18 jaar gespeeld. In het Afdelingsteam speelden Cees Groot en Dick van Tiel. Uitslag 7-4 in het voordeel van de ouderen. Cees Groot neemt 4 doelpunten voor zijn rekening.

We gaan de competitie in met 6 seniorenteams. Het zou een succesvol seizoen worden waarin historie wordt geschreven. Op 10 mei 1987, spelen de senioren hun laatste competitiewedstrijden, zowel het 1e, als het 2e, als het 3e elftal behaalt die dag het kampioenschap. Het 4e elftal eindigt op de 2e plaats. Als afsluiting van het seizoen wordt het VeZa ’87 gehouden, 9 teams schrijven in. Voor het eerst doet er een B-juniorenteam mee.

“Graftdijk schrijft historie”
Zondag 10 mei 1987 zal voor de Sportvereniging Graftdijk ingaan als een historische dag. Die dag worden het eerste, het tweede en het derde elftal kampioen. Een zenuwslopende dag, de 3 teams spelen hun laatste competitiewedstrijd van het seizoen. Het eerste speelt bij W.M.C. in Heerhugowaard en heeft aan een gelijk spel genoeg. Immers, zij hadden die week daarvoor al bij sv Beemster kampioen kunnen worden. Helaas het feest ging toen niet door: Graftdijk 1 ging met een 3-2 nederlaag naar huis. Bij W.M.C. liet men er geen gras over groeien met een 0-5 overwinning gingen de kampioenen naar West-Graftdijk terug.

Het tweede had op papier de moeilijkste wedstrijd. Zij bonden met 1 punt achterstand thuis de strijd aan met koploper Limmen. Alleen winst zou hen kampioen maken. Op slag van rust, het kon niet mooier, een bal die Limmen over de zijlijn wilde laten lopen, werd door Graftdijk opgepikt, voorgezet, en ….. GOAL. Een goal goed voor GOUD, want hoewel Limmen in de tweede helft dicht bij de gelijkmaker was, bleef het1-0.

Het derde elftal was die bewuste dag de eerste kampioen van Graftdijk. Zij hadden slechts 1 punt voorsprong op de concurrent. Er werd nerveus gestart tegen Victoria O uit Obdam, veel kansen, geen doelpunten. Het verlossende doelpunt valt, weg zijn alle zenuwen, uitslag 6-1 overtuigend. Drie kampioenen op één dag en dezelfde dag, het feest kan beginnen.

Drie wagens, getrokken door twee trekkers met voorop de “servicewagen” (verzorgd door de fa. J.G.Groot en Zn.). De rondrit kan beginnen. De spelers op de karren, de “Bobo’s” en muziek voorop. Een ware happening. De rondrit door beide Graftdijken eindigt op het sportcomplex. Het Wilhelmus klinkt vanaf de middenstip tot ver in de omtrek. Broodjes en hapjes voor de kampioenen. Het feest wordt voortgezet in de kantine.

Dinsdag 19 mei 1987. De B-junioren volgen het voorbeeld van hun “grote broers”. Zij worden bij U.S.V.U. in Uitgeest kampioen. Het was een nog in te halen wedstrijd die eerder wegens overlast door het Uitgeester publiek door de scheidsrechter was gestaakt. Er moest nog 20 minuten worden gespeeld met een stand van 1-2 in het voordeel van Graftdijk. U.S.V.U. speelde alles of niets, was dicht bij de gelijkmaker, Gösta Tentij redde echter fraai. Graftdijk kreeg vat op het spel en walste over haar tegenstander heen, eindstand 1-6 voor deel Graftdijk. Bij een kampioenschap hoort een feest, als men 2 kampioenen heeft is het dubbel feest, als men 4 kampioenen heeft mag het “een ietsje meer” zijn.
Zaterdag 23 mei 1987. De kampioenen krijgen van de vereniging, in café ’t Rietbos een broodmaaltijd aangeboden. Om 20.00 uur is er een officiële kampioensreceptie voor het eerste elftal. Vanaf 22.00 uur is de zaal open voor alle leden van de S.V. Graftdijk. Ceremoniemeester Rein Swart leidt de avond voortreffelijk.
Namens de K.N.V.B. overhandigt de heer van Zoonen de kampioensspeldjes aan aanvoerder Simon Kaandorp. De heer van Zoonen prees de selectie van Graftdijk. Als speler van een eerste elftal sta je in de etalage van je club, je bent een voorbeeld voor anderen. Kampioen worden geeft een kick, aldus van Zoonen. Je het jeugd, je hebt oudgedienden, Kees van Diepen is zo’n oudgediende. Kees wordt door voorzitter Gerrit Groot naar voren geroepen omdat hij inmiddels zo’n 350 wedstrijden voor het eerste elftal heeft gespeeld. Op 17 maart 1974 speelde Kees zijn eerste wedstrijd voor Graftdijk 1. Als blijk van waardering: een geschenk en voor zijn vrouw een bos bloemen.
Pastoor Schellekens sprak een woordje. Het was hem opgevallen dat er die 10e mei opvallend veel kaarsen in zijn kerk brandden. In de drie jaar, sinds mijn benoeming aldaar, heb ik nu 2 maal een kampioenschap meegemaakt. Als dat in dit tempo doorgaat, speelt Graftdijk tegen Ajax voordat ik met pensioen ga, aldus de pastoor.. Namens de parochie Zuidschermer, “hofleverancier” heren voor S.V. Graftdijk, feliciteert hij de vereniging. Verder spraken de heren Cuilenburg (recreatie-commissie ’t Rietbos) en Laus Groot namens de Handbalvereniging Graftdijk.

Het officiële gedeelte is achter de rug. Het grote feest, met muziek Blossom Special uit Baarn, gaat beginnen. Voordat we de “teugels” loslaten nemen we officieel afscheid van trainer Jan Breyaen. Hij krijgt een paspartout en zijn vrouw een bos bloemen aangeboden voor bewezen diensten.

De spelers van 1, 2 en 3 ontvangen een kampioensfoto en een wandbordje met inscriptie. De B-junioren krijgen allen een ingelijste kampioensfoto. Het eerste krijgt, uit handen van secretaris Klaas Bierens een door hem vervaardigt boekwerkje, samengesteld uit krantenverslagen. Simon Kaandorp bedankt het bestuur, trainer, grensrechter en leider namens zijn elftal. Tevens heeft hij voor mevrouw Keetman een bloemetje voor het wassen van de tenues en voor leider Gerrit Tenty een bierpul met bel. Voorzitter Gerrit Groot “neemt” het laatste woord. Hij bedankt iedereen die er toe heeft bijgedragen dit feest tot een succes te maken. Het is van grote waarde dat wij dit feest kunnen en mogen vieren, het draagt ertoe bij dat veel mensen sportplezier beleven bij die kleine vereniging, tussen de beide Graftdijken, aan de rand van het Noord-Hollands Kanaal, de sportvereniging Graftdijk, aldus de heer Groot.

Seizoen 1987/1988:
Het Jaaroverzicht 1987/1988 wordt in een nieuw jasje gestoken. Computer- en kopieertechniek doen hun intrede binnen de sportvereniging. Het wordt een compleet boekwerk (sommigen vinden de letters te klein). 21 augustus 1987, onze oudste supporter Jan Witte (vanaf 1933 nauw bij de vereniging betrokken) wordt deze dag 80 jaar. Hendrik Leegwater neemt afscheid als jeugdsecretaris: hij heeft vanaf 25 mei 1967 deze functie bekleed. Op de jaarvergadering van 21 augustus 1987 wordt besloten tot “eenheid van tenue”. Het is de bedoeling de gewone kapoenenshirts te vervangen door de moderne z.g. schaduwspits: Graftdijk in “stijl”.

We gaan de competitie in met A1, een A2, een B- en een C-junioren team plus een E- en een F-pupillen team. De E-pupillen worden in hun najaarsreeks kampioen. Bij de senioren wordt de competitie gestart met het eerste elftal in de 1e klasse van de Afdeling Noord-Holland. Op 8 mei 1988 maken zij een “droom” waar, zij worden kampioen en promoveren naar de hoogste klasse in de Afdeling Noord-Holland, de Hoofdklasse.

In de “Waterland-Cup”, een trofee voor het elftal dat het beste doelsaldo van de maand behaalt, eindigt Graftdijk 1 gelijk met Kwadijk 1. Er dienen strafschoppen genomen te worden. Uitslag 6-5 in het voordeel van Graftdijk 1. Scheidsrechter Jan Keizer overhandigt de, wat hij noemt de beker met de “Grote Oren”, aan aanvoerder Simon Kaandorp. Cees Groot krijgt uit handen van Jan Keizer een kleinere beker als topscorer.

Er is internationale” belangstelling voor Cees Groot. Hij speelt bij Charleroi in het reserveteam tegen Cercle Brugge, uitslag 3-2. Cees Groot scoort 2 maal. Cees blijft zich handhaven in de hoofdmacht van het Afdelingsteam Noord-Holland. Dick van Tiel heeft, wegens dienstplicht, bij dat delfde team af moeten haken. Peter Renooij, ook hij speelde zich in de “kijkert”, heeft zich helaas niet in het Afdelingsteam kunnen spelen.

Doordat er door de KNVB is besloten in de maand januari een “winterstop” te houden, wordt er door de Afdeling Noord-Holland een zaalvoetbaltoernooi georganiseerd in bijna alle sporthallen in haar rayon. Graftdijk schrijft in met 11 teams, t.w. 5 senioren, 1 35+, 2 A-, 1 B- en 1 C-junioren plus een E-pupillen team. Geslaagde toernooien, voor velen was dit hun eerste kennismaking met het zaalvoetbal. Het 35+ team, de oudjes, worden eerste in hun poule.

“Een droom komt uit”
In vier jaar tijd driemaal promoveren. Het seizoen 1988/1989 Graftdijk in de hoogste klasse van de Afdeling Noord-Holland spelen. De Hoofdklasse, noch nimmer in haar bestaan heeft het vlaggenschip zo hoog gespeeld. Schreven wij vorig seizoen “Graftdijk schrijft historie”. Men moet het waar maken. Handhaving is de doelstelling. Door een enorme inzet van de spelersgroep o.l.v. trainer Joop van de Paverd loopt het als een trein. Graftdijk neemt direct de leiding in de competitie, moet deze even afstaan (van 20 september to 19 oktober), maar geeft vanaf dat moment de koppositie op de ranglijst niet meer uithanden. Op 8 mei 1988 worden we, ondanks een 4-1 nederlaag tegen Hugo Boys in Heerhugowaard Kampioen. De naaste concurrent P.S.C.K. verliest immers bij lantaarndrager Assendelft. Een week eerder, op 1 mei, hadden wij P.S.C.K. in een rechtstreeks duel met 1-0 naar huis verwezen.

Vol goede moed werd er de 10e mei met 2 NZH-bussen vanaf ’t Rietbos afgereisd naar Heerhugowaard-Noord. Een gelijkspel zou voldoende zijn om de titel in de wacht te slepen. In een rommelige, nerveuze openingsfase leken we al na 10 minuten op rozen te zitten. Helaas, het door Leon Huting gemaakte doelpunt werd afgekeurd. Graftdijk leed veel, te veel balverlies. Het gevolg hiervan was, dat na 30 minuten Hugo Boys aan de leiding kwam, 1-0. Het werd stil langs de lijn. 10 minuten later, 2-0, de Graftdijk aanhang wordt nog stiller.
Klaas Bierens verzorgt de “hot-line” naar Assendelft. De ruststand aldaar is 1-1 (deze wedstrijd was een half uur eerder begonnen). Het kan nog steeds. De “donderspeech” in de rust door van de Paverd mocht niet baten, in de 16eminuut van de 2e helft slaat het noodlot opnieuw toe: 3-0. Theo Groot redt de eer; 3-1. Via de “hot-line” blijven we op de hoogte.
20 minuten voor het verstrijken van de officiële speeltijd ontstaat er een begrijpelijke consternatie in het Graftdijk kamp. De mededeling dat P.S.C.K. met 2-1 verloren heeft van Assendelft houdt in dat Graftdijk kampioen s. In de vreugderoes maakt Hugo Boys zijn sportieve karwei af. Het brengt Graftdijk zijn grootste nederlaag van het seizoen toe: 4-1. Het kan de pret niet drukken. We reizen af naar West-Graftdijk, waar de karren van Loonbedrijf Groot alweer gereed staan, heet Oost- en West-Graftdijk is in de ban van het behaalde kampioenschap. De officiële receptie wordt gehouden op 27 mei 1988. Hieraan ging voor de spelersgroep, de technische leiding en het bestuur een broodmaaltijd vooraf. Om 20.00 uur begint het officiële gedeelte. Afdelingsvoorzitter Nico Visser overhandigd namens de KNVB de kampioensspeldjes aan Simon Kaandorp (aanvoerder). De heer Visser noemt het een grandioze prestatie en wijst vooral op de sfeer en de geest binnen een team, want alleen dan schenkt men plezier aan de totale gemeenschap.

=Wethouder Harmsen droomde dat S.V. Graftdijk en S.V. De Rijp in de competitie tegen elkaar zouden spelen (doordat De Rijp niet degradeerde, is deze droom niet uitgekomen).
Pastoor Schellens sprak de hoop uit dat Graftdijk nog 1 maal zou promoveren, want dan kon hij in de landelijke dagbladen de resultaten van “zijn” Graftdijk lezen.

Namens de Handbalvereniging noemt Laus Groot het een geweldige prestatie om kampioen te worden. Hij spreekt uit ervaring, immers “hun” Heren 1 waren ook kampioen geworden. Verder spreekt hij de hoop uit dat het met beide verenigingen in de nabije toekomst goed mag gaan.

De heer Dekker sprak namens de clubs uit de eerste klasse B. Hij had als 6-jarig jochie, in de oorlogsjaren, in West-Graftdijk gewoond. Hij had niet verwacht dat Graftdijk als nieuwkomer in die 1e klasse direct maar even kampioen zou worden. Dik de Jong (IJsclub Algemeen Belang) prees de samenwerking vooral war het de jeugd betreft. Otto Heinis sprak namens de jeugdafdeling, maar vond het jammer dat hij de laatste spreker was: veel sprekers hadden “zijn teksten” al min of meer gebruikt. Voorzitter Gerrit Groot kreeg het laatste woord. Hij had voor iedere spreker een passend woordje en bedankte iedereen voor de belangstelling voor het behaalde kampioenschap.

Na het officiële gedeelte gaat het feest in eigen kring verder. Later in de avond, tussen het feestgewoel door, volgt nog een klein officieel intermezzo. De spelers krijgen uit handen van voorzitter Gerrit Groot, als herinnering, een elftalfoto en een standaardje in de vorm van een voetballer. Klaas Bierens heeft weer een boekwerkje uit krantenknipsels vervaardigd. Voor trainer Joop van de Paverd had de voorzitter een Delftsblauw wandbord. Al eerder, tijdens de receptie was Joop van de Paverd, tot zijn grote verrassing, in het zonnetje gezet. Graftdijk was er achter gekomen dat van de Paverd n.l. 25 jaar in het trainersvak zit en wilde dit niet zomaar voorbij laten gaan. Namens de V.V.O.N. waren de heren P.Snijders en J Oostwijk aanwezig. De heer Sneiders roemde de inzet van de “voetbalgek”, die ook vaak zijn medewerking verleent aan de voetbalkampen van de KNVB. Namens de V.V.O.N. overhandigde hij een herinneringswandbord.
Het officiële gedeelte is nu “echt” achter de rug, het feest gaat door. Een feest, een receptie, een kampioenschap, wat kan voetbal toch leuk zijn.

VeZa viert zijn eerste lustrum (5 jaar). De finales worden gespeeld op 5 juni 1988, muziek wordt verzorgd door “Radio Actief”. De strijd om de 3e en 4e plaats gaat tussen ‘Vislust” en “Arie Oud”, de uitslag wordt 4-5 in het voordeel van de “Oudjes” (worden “eeuwige derde”). Het Wilhelmus schalt over het complex. De dames van “De Rode Duiveltjes” en “De Witte Engeltjes” presenteren zich aan het publiek, dat in groten getale aanwezig is. De wedstrijd wordt geleid door Joop van de Paverd. De uitslag is 3-1 in het voordeel van de Rode Duivels. Na dit spektakel volgt de finale tussen “Koekkoek” en “Rietbos”. Het zou de meest enerverende wedstrijd worden uit de geschiedenis van VeZa. Rietbos neemt het initiatief en komt tot een 4-0 voorsprong. Dan krijgt de wedstrijd een wending, Koekkoek komt terug, trekt de wedstrijd naar zicht toe en wint met 4-5.

Seizoen 1988/1989:
Opnieuw zien we in ons Jaaroverzicht een “gedaantewisseling”, een “echte” voorkant, in het groen, Graftdijk groen. Het eerste elftel, het vlaggenschip van de vereniging, weet zicht te handhaven in de Hoofdklasse. Handhaving was de doelstelling, op 2 april 1989 stelt het team zich veilig, de 8e plaats is zeker. Graftdijk wordt geplaagd door blessures, ernstige blessures, Theo Groot breekt zijn been. Het Nederlands elftal boekt successen. Graftdijk plukt daar een graantje van mee. Voetbal is weer in. Veel aanmeldingen bij de jeugd. Voor het eerst in haar bestaan komt het ledental boven de 200 uit.

Wat “Oranje” is voor Nederland, is ‘Groen” voor Graftdijk. Verheugen wij ons dat we 7 (zeven) seniorenteams in kunnen schrijven voor deelname aan de competitie, bij de jeugd hebben we nog steeds te kampen met het feit, dat we al enige jaren niet allen leeftijdsgroepen in kunnen schrijven. Dit seizoen gaan we met A1-, B1-junioren en D1-, E1-, F1- en F2-pupillen de competitie in. We zijn blij met een toeloop van F-pupillen.

Seizoen 1989/1990:
Als we op 7 juli 1989 de Algemene Ledenvergadering houden, kan de voorzitter mededelen dat het A-veld er als een plaatje bijligt, dat de vereniging vol ambities zit en dat er een, zeer functionele, bestuurskamer is gerealiseerd.
Tijden deze vergadering wordt Piet Renooij tot lid van verdienste benoemd. Graftdijk is “in”. “Kaandorp assurantie” gaat Graftdijk 1 sponsoren, de oude sponsor van het eerste, de fa. J.G.Groot en Zn., gaat nu het tweede sponsoren.

De Jeugd gaat prima. Er wordt ingeschreven met een A-, B- en een C-junioren team, verder met 2 E- en 2 F-pupillen teams.
De E2-pupillen worden in de najaarsreeks kampioen, terwijl de C-junioren het voorbeeld volgen in de voorjaarsreeks. De B-junioren krijgen een reis aangeboden naar P.S.V. in Eindhoven om daar de landelijke finale om de Coca-cola-competitie bij te wonen.
Ook bij de jeugd doet de shirtsponsoring zijn intrede.. De fa. Mekon wordt sponsor van de A-, B- en C-junioren.

Zondag 20 mei 1990 wordt weer het traditionele Mixed-toernooi voor de senioren gehouden, dit jaar doen ook de A-junioren hieraan mee. In de pauze wordt de, eveneens traditionele finale penaltybokaal afgewerkt. Dit jaar is de finalekeeper niemand minder dan Jaap Schilder van F.C, Volendam. Een ware belevenis voor de jeugd. Jaap Schilder wordt voor 8, 15 en 22 mei 1990 door Graftdijk gecontracteerd om de selectiekeepers te trainen. Er worde 3 jeugdspelers t.w. Jacob Bierens, Rogier Groen en Dennis van Ravensberg geselecteerd voor een te vormen Waterlandteam –onder 14 jaar.

Februari 1990 een primeur voor Graftdijk, de “Pupil van de Week” wordt geboren. Bij de wedstrijd Graftdijk 1 – Uitgeest 1, (uitslag 3-5) is Coen Kaaij (E-pupil) onze eerste pupil van de week.

Wat gebeurde er zoal op het seniorenvlak? De eerste oefenwedstrijd Schellinkhout 1 – Graftdijk 1 (1 augustus 1989) wordt gewonnen met 1-6, maar we verliezen Dick van Tiel. Hij scheurt zijn kniebanden af en is het verdere seizoen uitgeschakeld. Stijlvolle presentatie: nieuwe tenues van Kaandorp assurantie, voor Graftdijk tijdens het “Vinckenhop-toernooi”.

Het weekend van 2/3 september 1989 start de competitie. De eerste wedstrijd Duinranders 1 – Graftdijk 1 wordt uitgesteld wegens familieomstandigheden bij de fam. Groot (Mzn). Nog amper bekomen van de bedroevenis, bereikt ons het bericht dat op 18 september 1989 ons erelid Dirk de Jongh op 65 jarige leeftijd is overleden. Vele jaren heeft hij zich ingezet voor de vereniging, zijn vereniging. Van 1954 tot 1979 heeft hij zitting gehad in het bestuur. Zijn hart bleef bij de voetbal. Het jaar 1990 beginnen we met onze gebruikelijke Nieuwjaarsreceptie, in samenwerking met de Handbalvereniging. Voorafgaande deze receptie spelen we onze traditioneel geworden Nieuwjaarswedstrijd tussen een afvaardiging van het bestuur en de jeugdafdeling. Nieuw is dit jaar de Nieuwjaarswedstrijd tussen De Rijp 1 en Graftdijk 1. De aftrap wordt verricht door de wethouder van sportzaken. Het vertoonde spel had een sportief karakter, “insiders” wisten te vertellen dat Graftdijk beter was. De Rijp won dit eerste duel, zij het nipt. Uitblinker Peter Renooij brak echter op ongelukkige wijze zijn neus. Het is de bedoeling dat dit evenement een jaarlijks terugkerend gebeuren gaat worden. Het ene jaar in De Rijp, het andere jaar in Graftdijk. Voorafgaande aan deze wedstrijd spelen de F-pupillen van beide verenigingen.

In de nacht van 12/13 januari 1990 wordt er in de kantine ingebroken. De schade valt mee, een gebroken deurruit en wat vermiste pakjes sigaretten. De verzekering dekt de schade.

De winterstop in januari 1990 staat in het teken van de zaalvoetbalsport. Graftdijk organiseert een zaalvoetbal-mixed-toernooi voor haar senioren. Dat wordt gehouden op zaterdag 13 en zondag 14 januari 1990 in sporthal “De Oosterven”. Er wordt met 8 teams een halve competitie gespeeld. Winnaar wordt team D (aanvoerder Bert van Oostende) met 13 punten. Cees Groot wordt topscorer met 6 doelpunten. Zondag 14 januari 1990, in een oefenwedstrijd tussen Graftdijk 1 en 2 maakt Theo Groot (na langdurige afwezigheid wegens en beenbreuk) zijn rentree. Helaas raakt Bob Bas dermate aan zijn knie geblesseerd dat hij lange tijd, zeer lange tijd, niet kan voetballen.

Vreugde en verdriet, wat liggen zij dicht bij elkaar. Het vierde elftal behaald op 29 april 1990, bij K.F.C. zijn kampioenschap en promoveert naar de reserve 3e klasse van de afdeling Noord-Holland. Het eerste en het derde degraderen respectievelijk uit de hoofd- en reserve 2e klasse. Beide kwamen slechts één punt tekort om zich te kunnen handhaven.

VeZa’90 nieuwe stijl. Dit jaar wordt er op veler verzoek op “echt” gras gespeeld. Er wordt gespeeld op een half veld met 6 tegen 6 (spelregels als zaalvoetbal). F.C. Groot wordt met 9 punten en een doelsaldo van 22-9 de winnaar.

Seizoen 1990/1991:
Het seizoen 1990/1991 zou geschiedenis schrijven voor de sportvereniging Graftdijk. Bij de jeugdafdeling gaan we met een A- en een C-junioren, een D-, een E-, en 2 F-pupillen de competitie in. Helaas zien we ons genoodzaakt, wegens een tekort aan spelers (blessures), de A-junioren in de beginfase van de competitie terug te trekken. Een deel van de A-junioren wordt bij de senioren ondergebracht. Zowel de F1 pupillen als de C-junioren worden kampioen in de najaarsreeks c.q. competitie. In het Paas weekend zijn de C-junioren naar Engeland geweest. Zij speelden in het kader van een sportuitwisseling in Chalfont St. Giles, zustergemeente van Graft-De Rijp, om de “Derk Mooney Memorial”. Een ware belevenis voor de jeugd, helaas bleef de trofee in Engeland.

De senioren worden met 7 teams ingeschreven. De competitie gaat hoopvol van start. In de loop van het seizoen wordt men geplaagd door vele blessures, zo ernstig dat enkele (Gerrie Huider, Bob en Wim Bas, Simon Kaandorp, Klaas Bierens, Cor de Haan) het seizoen niet zullen uitspelen.
Toch, ondanks dat, weet ieder elftal degradatie te ontkomen.

Bestuurlijk is er in het seizoen 1990/1991 nogal wat te doen geweest. Immers op 5 april 1991 komt de fusie tussen de Voetbal- en Handbalvereniging “Graftdijk” tot stand. Veel, erg veel, werk is er aan vooraf gegaan om alles wat een dergelijke fusie met zich meebrengt tot in de puntjes te regelen. Als we het Jaaroverzicht van Sportvereniging Graftdijk (seizoen 1990-1991) er op naslaan (29 pagina’s), en we zien notulen van maar liefst 9 Algemene Ledenvergaderingen, geeft dat een indicatie van de voorbereidingen.

Seizoen 1991/1992:
Een seizoenstart met handbal, veldvoetbal, beide met senioren en jeugd, en zaalvoetbal met dames en heren. Op 6 september 1991 opent voorzitter Laus Groot zijn eerste Algemene Ledenvergadering van de “nieuwe” sportvereniging Graftdijk. Hij noemt het “lef” dat secretaris Klaas Bierens 24 punten op de agenda heeft durven plaatsen. Ook noemt hij de overname van de gebouwen door de vereniging op het sportcomplex, het mooie sportcomplex waar voorganger Gerrit Groot zoveel over sprak. De nieuwe statuten zijn inmiddels goedgekeurd door notaris Feikema. Ook het Huishoudelijk Reglement is goedgekeurd. Tot slot noemt de voorzitter de verbouwing, 2 nieuwe kleedkamers, waar we volop mee bezig zijn.

In een recordtijd worden 17 agendapunten behandeld. Het is pauze. Wat is er aan de hand?
Klaas Keetman wordt gehuldigd. Klaas is 25 jaar bestuurslid. Op zaterdag 4 juni 1966 werd hij op 21- jarige leeftijd, in café van Kluyve te Oost-Graftdijk, in het bestuur gekozen. Hij neemt het penningmeesterschap over. In 1970 opent Graftdijk haar kantine, Klaas wordt de beheerder tot aan deze periode is dat al 21 jaar.

In 1971 wordt het clubblad opgestart, “hoofdredacteur” wordt, ja, Klaas Keetman. Een “voetbalgek” die 35 jaar lang al speelt onder de vlag van Graftdijk. Getrouwd (op ieder potje past een deksel) met een “handbalgek”: Netty Leegwater, ook al bijna 25 jaar. Netty, deel uitmakend van het huidige bestuur, was daarvoor ruim 25 jaar secretaresse van de Handbalbvereniging Graftdijk.
Namens de vereniging wordt Klaas door Laus Groot een gouden horloge met inscriptie aangeboden. Uit handen van de heer Brinkman krijgt Klaas de zilveren K.N.V.B.-speld. Volgens de heer Brinkman staan de 4 letter voor Klaas – Netty – Verschrikkelijk – Bedankt.

Sportvereniging Graftdijk anno 5 april 1991.
Het seizoen 1991/1992, het eerste seizoen als “grote”vereniging. Immers we hebben een Handbal-, een Veldvoetbal en een Zaalvoetbalafdeling. Het bestuur bestaat uit 13 personen, van wie er 5 deel uitmaken van het dagelijks bestuur. Zij worden bijgestaan door 10 commissies met in totaal 35 personen; enkele bekleden hierin dubbelfuncties. Om alles in goede banen te leiden wordt er door het bestuur eens per maand vergaderd. Het dagelijks bestuur komt elke week bijeen. De hoogste “baas” is L.P. (Laus) Groot.

Sportief gezien werd het een voortreffelijk seizoen. Bij de veldvoetbalafdeling werden de E- en F-pupillen kampioen in resp. hun na- en voorjaarsreeks. Bij de zaalvoetbalafdeling werd Graftdijk 2 kampioen. Het handbalseizoen kon niet meer “stuk”. Voor het eerst in de geschiedenis werden 4 teams kampioen; t.w. Dames 1 en 2 (veldcompetitie), de A-adspiranten (veldcompetitie)en de B-adspiranten in zowel veld- als zaalcompetitie.

Terug naar het veldvoetbal, immers over Hand- en Zaalvoetbal wordt elders in dit overzicht verhaald.

Bij de jeugd gingen we de competitie in met een B- en een C-juniorenteam, een D-, een E- en een F-pupillenteam. Na de winterstop hadden we geen C-juniorenteam, daarvoor in de plaats schreven we een extra D-pupillenteam in. Binnen onze jeugd komen Sil Hoeve en Walter Buter in selectiewedstrijden uit voor een te vormen Waterlandteam onder de 14 jaar. Helaas zullen zij de eindselectie niet halen.

De senioren werden met 7 teams ingeschreven. Het eerste was in het vorig seizoen periodekampioen geworden, maar in de nacompetitie leverde dat helaas geen promotie naar de Hoofdklasse op. Nu zou men het onder leiding van trainer Jan Schipper, en enkele nieuwkomers gaan maken, dacht men.
Er werd niet slecht gespeeld, maar de punten bleven uit. Alles hangt of staat met de resultaten van het vlaggenschip. De supporters, de sfeer, de trainingsopkomst, de animo, de mentaliteit, enz., allen factoren die bepalend zijn voor succes. Gelukkig weten alle seniorenteams zich in hun klasse te handhaven.

Op alle “fronten”organiseren we eigen toernooien.
Op25 augustus 1991: Vinckenhop-clubontmoeting. Met 7 elftallen spelen we tegen C.S.V. uit Castricum (C.S.V. 6 kwam niet opdagen). Einduitslag, beide verenigingen 6 punten, Graftdijk reglementair eindoverwinnaar.
Op 26 december 1991 (2e Kerstdag): Boarding-zaalvoetbaltoernooi gehouden in de sporthal : de Oosterven” te De Rijp.
Op 27/28 december 1991: Kerst-zaalvoetbaltoernooi in sporthal “De Mijse” te Schermerhorn.
Op 29 december 1991: Dames Zaalhandbal-toernooi in sporthal “de Oosterven”te De Rijp.
Deelnemende verenigingen Concordia, Graftdijk, Schagen, St.George en Wijk aan Zee. Graftdijk2 werd eerste in haar poule.
Op 3 januari 1992: Nieuwjaarsreceptie voor leden en donateurs. Daaraan voorafgaande weer de wedstrijd Bestuur – Jeugdafdeling. Het bestuur (technisch en tactisch beter) won met 1-0. Matchwinnaar was Nico Roelofsen.
Op 5 januari 1992: Nieuwjaarswedstrijd De Rijp 1 – Graftdijk 1 wordt wegens de slechte weersomstandigheden afgelast.
Op zondag 3 mei 1992 bereikte ons het bericht dat Raijer Bakker, na een kortstondige ziekte, op 65 jarige leeftijd is overleden. Vele jaren heeft Raijer zich ingezet voor de vereniging. In Raijer verloren wij een markante persoonlijkheid.
Op 17 mei 1992: Mixed-toernooi ter afsluiting van het voetbalseizoen. In de middagpauze wordt de finale van de “Penaltybokaal” voor de jeugd afgewerkt.
Helaas dit seizoen geen VeZa’92. Te weinig animo, slechts 2 teams schreven in.
De sponsors blijven Graftdijk een warm hart toedragen. Bij de veldvoetbalafdeling zijn dat: Kaandorp Assurantie (Graftdijk 1 en 2), Outhof effecten (Graftdijk 3), S.L.M. mechanisatie (Graftdijk 6), Pronk keukens (D-pupillen), De Wildt stratenmaker (D-pupillen, Schouten voegbedrijf (F-pupillen) en Mekon (C-junioren). Bij de handbalafdeling is Arie Oud houthandel sponsor (Dames 1 en 2).

Seizoen 1992/1993:
De Algemene ledenvergadering, ter afsluiting van het seizoen 1991/1992 en de start van 1992/1993, vindt plaats op 10 juli 1992. De agenda telt slechts 11 punten, de toelichting 3 A-viertjes. Veel aandacht is besteed aan de organisatie. Het bestuur wordt via natuurlijk verloop ingekrompen naar 11 personen. In totaal worden 8 commissies met in totaal 24 personen benoemd. We gaan met de volgende teams de competitie in: Veldvoetbal 6 senioren, C-junioren, D-, E1-, E2- en F-pupillen (helaas geen A- en B-junioren). Zaalvoetbal 5 senioren en 1 dames team. Handbal Dames 1, 2 en 3, B-Jeugd, A- en B-adspiranten en welpen.

Zondag 30 augustus 1992 wordt de Vinckenhop-Clubontmoeting met 6 seniorenteams tegen Sporting S uit Schermerhorn gespeld. Alle teams van Graftdijk weten hun wedstrijd te winnen.

Nieuw dit jaar is Bekervoetbal voor Afdelingsteams. We komen de eerste rondes goed door (W.B.S.V. – Graftdijk 2-3 en Graftdijk – Kwadijk 4-2). De handbalafdeling speelt diverse toernooien uit voor zowel haar jeugd als de senioren. De veldvoetbaljeugd speelt div. oefenwedstrijden. De Jubileumcommissie is volop bezig met haar voorbereidingen. Middels “Nieuwsbrieven” wordt men op de hoogte gehouden.
Hoofdtrainer Simon Schaap heeft de touwtjes (strak) in handen bij de veldvoetbalafdeling, terwijl Jaap Bas dit doet bij de jeugdafdeling. John Zeeuw traint bij de afdeling handbal zowel de seniorendames als de meisjes der junioren en Adspiranten.

Op 28 en 29 december 1992 organiseren we weer ons zaalvoetbaltoernooi voor de jeugd in de sporthal “De Oosterven” te De Rijp.
Op zondag 3 januari 1993 een primeur voor de jeugd. Boarding-zaalvoetbal voor onze pupillen en C-junioren.
Op 28 februari 1993 wordt Dames 3 kampioen in de zaal bij Victoria O in Obdam (uitslag 7-13)

Jeugd heeft nog steeds de toekomst: Rob Koning, Peter Oud, Bauke Caton en Ed de Wildt spelen selectiewedstrijden voor een te vormen Waterlandteam onder de 14 jaar. Peter Oud wordt geselecteerd.

(Hoofdstuk 4)
Van Weidje naar …….

Het eerste uur:
Eeen stukje buitendijks land (in de volksmond “Het Weidje”), aan het Noordje van West-Graftdijk, grenzend aan de Schermerringvaart en de Vuile Graft was het eerste “voetbalveldje”, maar het hield niet lang stand; men verhuisde al snel naar “De hoge palen” in de Schermer ter hoogte van de vlotbrug van de Kogerpolder.
De glooiing van de dijk werd gebruikt voor verbetering van de kuitspieren. Het voetballen werd populair en al spoedig volgeden de eerste besprekingen in de kleine zaal van cafe van der Oort te West-Graftdijk.

Graftdijk verhuist naar “De Fok”, een stukje grond aan het Noordeinde van Oost-Graftdijk (tussen twee dijken in). Men bleef echter streven naar vervolmaking (toen al), via veel overleg kreeg men toestemming van de heer Jan Kaaij om een veld te maken. Een veld in het hart van Oost-Graftdijk.
Drainage was een grote zorg. Er werd geld geleend, een finaciele last, welke nog jaren de club zou plagen. Het terrein werd geëgaliseerd met opgebaggerde prut uit de omringende sloten.

Hemelvaartdag 1933, onder grote belangstelling verricht burgemeester van Staveren de aftrap. Het veld zag groen en zwart (groen van het gras, zwart van de bagger gevulde greppels, overeenkomstig de clubkleuren.

De kleedgelegenheid was tientallen jaren een zorgenkindje.
Kastelein Jonges uit Oost-Graftdijk bracht uitkomst: twee elftallen en een scheidsrechter konden zich op het toneel verkleden. Wassen kon men zich in de steeg, in een bakje water met een inhoud van 2 liter. Met warm weerr sprong men in het Noordhollands Kanaal. In bepaalde gevallen deed ook het schuurtje van Jan Witte dienst als kleedgelegenheid.

In de oorlogsjaren ging het veld onder water, men week uit naar De Rijp.

In 1946 kwam de vereniging in bloei. Er kwaken leden uit Akersloot en ook uit De Woude.
De competitie kreeg weer vorm.
Na een korte periode van voetballen in de Graftermeer (ongelijk en bij nat weer spiegelglad) moest met het veld ruimen
“Kamerhop”, een klein stukje grond nabij Spijkerboor, eigendom van de heer S.Visser bracht uitkomst. Een wagen, welke dienst had gedaan als schuilplaats voor verveners, wer de kleedkamer.
Na Kamerhop kon men weer terugkeren naar het “Oude veld” in Oost-Graftdijk. Het terrein was was volledig gerenoveerd.

Oost-Graftdijk heeft door de jaren heen een belangrijke plaats ingenomen met betrekking tot de sportvereniging Graftdijk. Het terrein van de fam. Jan Kaaij, met zijn in metrisch opzicht wonderlijke maten en verhoudingenvoor een voetbalveld, is toch de bakermat van het sportgebeuren in de Graftdijken en omstreken geweest.

De toegang was

Nawoord:
Bij het lezen van dit overzicht zult u ongetwijfeld grote verschillen tussen oude tijd en het heden hebben opgemerkt. Eén groot verschil willen wij niet ongemerkt voorbij laten gaan: de financiële positie van onze vereniging.
Als we seizoen 1991/1992 afsluiten en we kijken in het Jaaroverzicht Seizoen 1991/1992 van de Sportvereniging Graftdijk dan valt op dat er veel aandacht is besteed aan het 21 pagina tellend boekwerk. Het is een naslagwerk van formaat. Kijken we naar de laatste bladzijde, het Financieroverzicht, dan zien we daar bedragen staan van baten f 95.960,00, lasten f 123.280,00, wat inhoudt een begrotingstekort van f 27.680,00. Vergelijken we deze bedragen eens met het seizoen 1933/1934. We zien dan dat op 13 september 1933 in café P.Jonges “G.S.V.” haar jaarvergadering houdt. De penningmeester, de heer J.S.Slooten, legt rekening en verantwoording af: ontvangsten f 326,00, uitgave f 297,25, voordelig saldo dus f 29,05, op de B.L.B. (Boerenleenbank) staat een bedrag van f 40,00. Dat brengt het totale vermogen van de Graftdijker Sportvereniging op de somma van f 69,05.

We willen hier mee aangeven welk een sprong de vereniging heeft gemaakt. Men heeft zeker niet stil gezeten. Menig heeft iemand zich misschien afgevraagd “waar zijn wij mee bezig”. Het antwoord is al .. jaar lang voor de sport in het algemeen, voor de Sportvereniging GRAFTDIJK in het bijzonder.


HOOFDSPONSORS

Beter Zon Eetcafe De Woude